Prolog ♥
         Nigdy wcześniej nie zastanawiałam się jak to jest żyć bez nich . Po co miałam o tym myśleć? Wszystko było tak pięknie i kolorowo. Niestety nic nie trwa wiecznie. Ale choćbym próbowała nigdy nie wpadłabym na coś takiego...
         Stałam jak sparaliżowana. Pojedyncze łzy skapywały po moich policzkach, by zaraz przerodzić się w morze bólu i cierpienia. Spotkało mnie dużo szczęścia i nie wolno mi było rozpaczać, że słodki sen właśnie dobiega końca.
- Nie! - krzyknęłam, by znów odnaleźć się w strasznej rzeczywistości i wydostać się z pięknego snu...